Riva boten

Riva

Stormen speelden in de geschiedenis van Riva altijd een elementaire rol: bij de eerste opdrachten van werfoprichter Pietro en later bij de ‘stormloop op de Riva-boten’ door sterren, sterretjes en vips. Die op hun beurt enthousiast waren over de legendarische Italiaanse nonchalance van de Riva-runabouts.

Er zijn motorboten en er zijn Riva-boten. De legendarische en tijdloos mooie mahoniehouten glijders van de Italiaanse werf aan het Iseomeer gelden tot op de dag van vandaag als het mooiste wat de bepaald niet kleine wereld van open sportboten, respectievelijk runabouts, te bieden heeft.

Over de oorsprong van de Riva-werf doen diverse legendes de ronde. Ze hebben echter allemaal één gemene deler: er is altijd storm "in het spel". De een weet zeker dat werfoprichter Pietro in 1842 na een onweer aan het Iseomeer een groot deel van de zwaar beschadigde vissersboten met zo veel toewijding en ambachtelijk vernuft repareerde, dat hij zich daarna nauwelijks nog van de opdrachten kon redden. Anderen zweren dat Pietro na die bewuste storm vanaf zijn thuiswater, het Comomeer, naar het Iseomeer werd geroepen om op haast wonderbaarlijke wijze binnen de kortste tijd de volledige vissersvloot weer "op orde" te brengen, en zo de beroepsgroep van de binnenvisser in Italië van de ondergang redde.

In het begin was er de storm …

Hoe het ook zij – zonder het ook maar in de verste verte te vermoeden, richtte Pietro Riva een werf op waarvan de successen van Riva-generatie op Riva-generatie steeds belangrijker werden, en die uiteindelijk de motorbootwereld als geen andere werf zou beïnvloeden.

Ook Pietro's zonen Ernesto en Serafino werkten in het ouderlijke bedrijf. Rijkelijk begiftigd met talent en veel ambachtelijk vakmanschap revolutioneerden zij vooral de houtbuigtechnieken voor de rompbeplanking. Na de dood van zijn vader en broer nam Serafino het roer van de werf over en keerde hij de tot dan toe belangrijkste activiteit, de bouw van transport- en vissersboten, de rug toe. Met een onfeilbare neus voor nieuwe trends op de toenmalige botenmarkt concentreerde Serafino zich uitsluitend op de bouw van recreatieboten. Die werden aan het begin van de 20e eeuw door de almaar verbeterende motortechniek aanzienlijk sneller, en uit incidentele bootraces ontstond in Europa en de VS een ware hype.
Na de Eerste Wereldoorlog werden bovendien vliegtuigmotoren in de raceboten ingebouwd – hoe meer kracht onder de motorkap, hoe gewilder de sport- en raceboten waren. Serafino ontwikkelde voor deze vroege powerboats rompontwerpen die Riva-boten ook bij topsnelheden aanzienlijk rustiger deden lopen dan vergelijkbare raceboten. Bovendien had Serafino zelf een grote passie voor de racesport, verzamelde hij overwinningstrofeeën zoals anderen postzegels en maakte hij het merk niet alleen in de racewereld bekend. Maar de succesvolste tijden van de werf moesten nog komen.

… toen kwam de stormloop op de Riva-boten

Na 42 zeer succesvolle jaren droeg Serafino de werf over aan zijn zoon Carlo. Die stelde op zijn beurt hoge eisen aan het design van de Riva-boten. Toen de geniale Italiaanse botenbouwer in de jaren vijftig het roer van de werf overnam, werd hij regelrecht verliefd op de vormen van het Amerikaanse Runabout-design. Zijn qua vormgeving nog verder verfijnde Riva-Runabouts golden al snel als het toonbeeld van een mondain, nonchalant en vlot statussymbool op het water.
Riva-boten in Runabout-stijl worden ook vandaag de dag nog graag de „Sophia Loren“ onder de motorboten genoemd – ook al vermaakten zich naast de „koningin“ van de toenmalige haute volée vele andere sterren zoals Brigitte Bardot, Alain Delon, Peter Sellers, Jean-Paul Belmondo en Sean Connery met en op een Riva-Runabout.

Meer dan 4.000 Riva-Runabouts

De gestaag stijgende orderinstroom bracht werfdirecteur Carlo Riva er uiteindelijk toe om van individuele bouw over te stappen op een semi-custom serieproductie. Ambachtelijk gezien was wellicht de belangrijkste vernieuwing in het productieproces dat de nogal tijdrovende afzonderlijke beplanking van de romp plaats moest maken voor beplanking met machinaal voorgevormde romphelften.
De fascinerende en uiteindelijk tijdloze ontwerpen van Carlo Riva betoverden de hele wereld. In de jaren zestig en zeventig verlieten tot 18 boten de werf – per dag!

Voorzichtige schattingen gaan ervan uit dat er in totaal meer dan 4.000 houten Riva-boten zijn gebouwd, waarvan ongeveer de helft tot op de dag van vandaag nog drijft en vaart.

Sinds de eeuwwisseling maakt Riva deel uit van het Ferretti-wervenconglomeraat. De legendarische Runabouts van hout worden allang niet meer gebouwd. Toch staat de naam Riva nog altijd voor de hoogste botenbouwkwaliteit, luxe en designzekerheid, zoals men die nog maar zelden aantreft.