Amel Yachts

Amel

Tersanenin kurucusu Henri Amel (d. 1913, ö. 2005), "kompozit malzemelerle tekne yapımı" konusunda bir öncüydü. Deneyim birikimi ve yenilikçiliği, Amel yatlarını bugün de şekillendirmeye devam ediyor.

Bugün Amel markasının 50 ve 60 fitlik yatlarıyla denize açıldığınızda, bu tersanenin de kelimenin tam anlamıyla "küçük" başladığına inanmak güçtür: küçük üretim adetleriyle, küçük bütçelerle, küçük teknelerle.
Ancak güncel Amel yatlarına biraz daha yakından bakıldığında, bu tipik Fransız tersanesindeki tekne ustalarının ve tasarımcıların eski ilkelere sadık kaldığı hemen anlaşılır: sağlam, uzun ömürlü tekneler inşa etmek – en son teknik düzeyde olan, "gereksiz süslerden" uzak duran ve buna rağmen "lüks yat" olarak adlandırılabilen tekneler.

Sürekli yenilenme arayışı

Amel yat tersanesinin ekibi 1962'den bu yana bu yolu izliyor. Böylece her bir yatta yarım yüzyılı aşkın el işçiliği ustalığı ve buna bağlı muazzam bir deneyim birikimi gizlidir. Bunu kelimenin tam anlamıyla almak gerekir, çünkü Amel yatları neredeyse her zaman tek tek üretilir.
Birkaç yıl öncesine kadar La Rochelle'deki Amel tersane hangarlarında kural olarak "yalnızca" tek bir yat üzerinde çalışılıyordu; bugün ise aynı anda iki ila üç yatın omurgası konuluyor ve üretimi yapılıyor.
Diğer köklü Fransız tersanelerinde olduğu gibi, Amel Yachts da tersanenin kurucusu Henri Amel'in (asıl adı Henri Tonet'ti) esinlediği özgün şirket ruhuna sadık kalmıştır. "Gelenek" kavramı bağlamında biraz paradoksal görünebilecek bu durum, Amel'de bir ilkedir: "Amel ya da sürekli yenilenme arayışı" onlarca yıldır tersanenin sloganıdır.

Kompozit malzemelerde öncü

Henri Amel (d. 1913) tersaneyi 1965 yılında kurdu, ancak daha gençlik yıllarında tutkulu bir yelkenci ve su sporcusuydu. İkinci Dünya Savaşı sırasında asker olarak, Müttefik kuvvetlerin Fransa'ya çıkarma yaptığı çıkarma botlarının çoğunlukla polyester kompozit malzemeden üretildiğini fark etti. Amerikalılar kompozitin bileşimine dair "sırlarını" paylaşmak istemediğinden, Henri Amel kendi cam elyaf dokumasını geliştirdi; bu malzemeyle iç duvarları, tekne gövdesini ve güverteyi lamine ederek tek bir bütün hâlinde birleştirdi. Sonuç, dayanıklı ve tamamen su geçirmez bir yapı oldu.

Küçük kruvazör "Copain" (Dost) ile Amel, seri üretimin daha en başında bir kitle favorisi yakaladı. 5,25 m uzunluğundaki kısa tekne altı yıl boyunca 1968'e kadar üretildi. Amel 1966'da ilk 11 metrelik seri üretim keçini piyasaya sürdü; yirmi yıl ve farklı boyutlarda beş model serisi sonra efsanevi Super Maramu geliştirildi. 16 metrelik keç, bugün hâlâ tekne yapımcıları arasında bir efsane sayılıyor.

On yıl boyunca Super Maramu Amel'de köklü değişiklikler yapılmadan üretildi. 1997'de 16 metrelik keç için yeni bir tasarım ortaya çıktı ve bu tasarım 2006'ya kadar başarıyla uygulandı. 2000 yılında Super Maramu, Amerikan "Cruising World" dergisi tarafından yılın en iyi teknesi seçildi.

Avrupa'nın Yılın Yatı, "Lüks" Kategorisi

2016'da Amel 64, 2017'de ise Amel 50 tanıtıldı; Amel 50 ertesi yıl "Lüks" kategorisinde en iyi Avrupa yatı seçildi. 2019'da 60'lık Amel'in yenilenen versiyonu, kendisinden önceki modelin yerini aldı.

Tersanenin kurucusu ve "motoru" Henri Amel 2005'te hayatını kaybetti, ancak "tarlayı iyi ekip biçmiş", işleyen ve her bakımdan yenilikçi bir tersane bırakmıştı. Henri Amel son ana kadar Amel yatlarının tasarımı ve donanımı üzerinde etkili oldu. Üstelik bu tutkulu yelkenci, bir savaş yaralanması nedeniyle uzun dönemler boyunca tamamen görme yetisini yitirmiş olmasına rağmen.