Ιστιοφόρα Amel Yachts προς πώληση

Amel

Ο ιδρυτής του ναυπηγείου Henri Amel (γεν. 1913, απεβ. 2005) υπήρξε πρωτοπόρος στη «ναυπήγηση σκαφών με σύνθετα υλικά». Η πείρα και η καινοτόμος διάθεσή του σφραγίζουν μέχρι σήμερα τα γιοτ Amel.

Όταν σήμερα ταξιδεύεις με ιστιοφόρα 50 και 60 ποδιών από το σπίτι της Amel, δύσκολα πιστεύεις ότι και αυτό το ναυπηγείο ξεκίνησε με την κυριολεκτική σημασία της λέξης «μικρά»: με μικρούς αριθμούς παραγωγής, με μικρά budget, με μικρά σκάφη.
Αν όμως κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά τα σημερινά ιστιοφόρα της Amel, γίνεται γρήγορα σαφές ότι οι ναυπηγοί και οι σχεδιαστές του τυπικά γαλλικού ναυπηγείου έμειναν πιστοί σε παλιές αρχές: να κατασκευάζουν στιβαρά, ανθεκτικά στον χρόνο σκάφη, που βρίσκονται στην αιχμή της τεχνολογίας, δεν χρειάζονται «φιοριτούρες» και παρ' όλα αυτά μπορούν να χαρακτηριστούν «πολυτελή γιοτ».

Η αναζήτηση της διαρκούς ανανέωσης

Αυτόν τον δρόμο ακολουθεί η ομάδα του ναυπηγείου Amel Yachts ήδη από το 1962. Έτσι, σε κάθε ξεχωριστό γιοτ κρύβεται πάνω από μισός αιώνας χειροτεχνικής δεξιοτεχνίας και ανάλογα τεράστια εμπειρία. Κάτι που πρέπει να το πάρεις κυριολεκτικά, καθώς τα ιστιοφόρα της Amel είναι σχεδόν πάντα μοναδικές κατασκευές.
Μέχρι πριν από λίγα χρόνια, στα εργοστάσια της Amel στη La Rochelle δούλευαν κατά κανόνα «μόνο» σε ένα γιοτ· στο μεταξύ, δύο με τρία γιοτ μπαίνουν ταυτόχρονα στη σκάρα και κατασκευάζονται.
Όπως και σε άλλα γαλλικά ναυπηγεία με παράδοση, έτσι και στην Amel Yachts έχουν μείνει πιστοί στο αρχικό επιχειρηματικό πνεύμα, εμπνευσμένο από τον ιδρυτή του ναυπηγείου Henri Amel (που στην πραγματικότητα ονομαζόταν Henri Tonet). Αυτό που στο πλαίσιο της έννοιας «παράδοση» μπορεί να ακούγεται κάπως παράδοξο, στην Amel είναι πρόγραμμα: «Amel ή η αναζήτηση της διαρκούς ανανέωσης» είναι εδώ και δεκαετίες το μότο του ναυπηγείου.

Πρωτοπόρος στα σύνθετα υλικά

Ο Henri Amel (γενν. 1913) ίδρυσε το ναυπηγείο το 1965, ωστόσο ήδη από τα νεανικά του χρόνια ήταν φανατικός ιστιοπλόος και λάτρης των θαλάσσιων σπορ. Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ως στρατιώτης, παρατήρησε ότι τα αποβατικά σκάφη με τα οποία αποβιβάζονταν οι συμμαχικές δυνάμεις στη Γαλλία ήταν συχνά κατασκευασμένα από σύνθετο υλικό πολυεστέρα. Επειδή οι Αμερικανοί δεν ήθελαν να αποκαλύψουν το «μυστικό» τους για τη σύσταση του σύνθετου υλικού, ο Henri Amel ανέπτυξε το δικό του ύφασμα υαλονημάτων, με το οποίο λαμινάρισε τα εσωτερικά τοιχώματα, τη γάστρα και το κατάστρωμα και τα συναρμολόγησε ως ενιαίο σύνολο. Το αποτέλεσμα ήταν μια ανθεκτική και απολύτως στεγανή κατασκευή.

Με το μικρό cruiser «Copain» (φιλαράκι) ο Amel πέτυχε ήδη στην αρχή της σειριακής παραγωγής ένα αγαπημένο του κοινού. Το μόλις 5,25 μ. σκάφος κατασκευαζόταν επί έξι χρόνια, έως το 1968. Το 1966 ο Amel λάνσαρε ήδη το πρώτο του κέτς σειράς 11 μέτρων· είκοσι χρόνια και πέντε σειρές μοντέλων διαφορετικών μεγεθών αργότερα αναπτύχθηκε το θρυλικό Super Maramu. Το κέτς των 16 μέτρων παραμένει μέχρι σήμερα κάτι σαν θρύλος στους κύκλους των ναυπηγών.

Για μια περίοδο δέκα ετών το Super Maramu κατασκευαζόταν στην Amel χωρίς ουσιαστικές αλλαγές. Το 1997 δημιουργήθηκε ένα νέο σχέδιο για το κέτς των 16 μ., το οποίο υλοποιήθηκε με επιτυχία έως το 2006. Το 2000 το Super Maramu βραβεύτηκε από το αμερικανικό περιοδικό «Cruising World» ως καλύτερο σκάφος της χρονιάς.

Γιοτ της χρονιάς στην Ευρώπη, κατηγορία «Πολυτελείας»

Το 2016 παρουσιάστηκε το Amel 64 και το 2017 το Amel 50, το οποίο τον επόμενο χρόνο αναδείχθηκε «καλύτερο ευρωπαϊκό γιοτ στην κατηγορία «Πολυτελείας». Το 2019 η αναθεωρημένη έκδοση του Amel 60 αντικατέστησε το προηγούμενο μοντέλο.

Ο ιδρυτής του ναυπηγείου και «κινητήρας» Henri Amel πέθανε το 2005, είχε όμως «αφήσει το έδαφος καλά προετοιμασμένο» και κληροδότησε ένα λειτουργικό και από κάθε άποψη καινοτόμο ναυπηγείο. Μέχρι το τέλος ο Henri Amel επηρέαζε τον σχεδιασμό και τον εξοπλισμό των γιοτ Amel. Και μάλιστα παρότι ο παθιασμένος ιστιοπλόος είχε τυφλωθεί εντελώς για μεγάλα χρονικά διαστήματα εξαιτίας τραυματισμού του στον πόλεμο.