Εξωλέμβιοι κινητήρες προς πώληση

Εξωλέμβιος κινητήρας

Ποιος είναι ο καλύτερος φίλος του οδηγού ταχύπλοου; Μα φυσικά, η προπέλα! Ίσως η πιο επαναστατική εφεύρεση στα θαλάσσια σπορ είναι ο εξωλέμβιος κινητήρας, κοινώς: ο εξωλέμβιος. Σου δίνουμε τη συνολική εικόνα και ξεκαθαρίζουμε το τοπίο.

Τι είναι ο εξωλέμβιος κινητήρας;

Δύσκολα θα βρεις άλλο σύστημα πρόωσης στα θαλάσσια σπορ που να είναι εξίσου δημοφιλές. Ο εξωλέμβιος κινητήρας (κοινώς: εξωλέμβια) κινεί παγκοσμίως εκατομμύρια μικρά έως μεσαία ταχύπλοα. Η ισχύς του στη σειριακή παραγωγή κυμαίνεται από 1,5 έως αρκετές εκατοντάδες ίππους.

Οι εξωλέμβιοι κινητήρες τοποθετούνται συνήθως μεμονωμένα στην πρύμνη του σκάφους ή σε ειδικό φρεάτιο μηχανής. Σε διπλή διάταξη, δηλαδή ως δίδυμοι κινητήρες (ως επί το πλείστον με αντίθετη φορά περιστροφής των προπελών), συναντώνται κυρίως σε πιο σπορ εκδόσεις σκαφών.

Για ποια σκάφη είναι κατάλληλος ο εξωλέμβιος κινητήρας;

Σε μικρότερα ιστιοφόρα (ντίγκι και keelboat με μήκος έως περίπου 7,50 μ.) οι εξωλέμβιοι κινητήρες χρησιμοποιούνται για την κίνηση σε άπνοια ή ως βοήθημα ελιγμών στο λιμάνι και κατά την αγκυροβολία.

Οι εξωλέμβιοι κινητήρες τοποθετούνται με μηχανισμό ανάκλισης στην πρύμνη ή στον καθρέπτη του σκάφους. Σε ορισμένους τύπους ιστιοφόρων, λόγω ακατάλληλης πρύμνης (π.χ. οξύπρυμνα σκάφη ή προεξέχων καθρέπτης), ο εξωλέμβιος κινητήρας τοποθετείται και πλευρικά (πλευρικός κινητήρας).

Ευέλικτη τοποθέτηση

Η ανάκλιση του κινητήρα προς τα πάνω και προς τα κάτω γίνεται στα μικρότερα μεγέθη συνήθως χειροκίνητα· οι μεγαλύτεροι κινητήρες ανυψώνονται και χαμηλώνουν με τη βοήθεια ηλεκτροκινητήρα. Η ανάκλιση του εξωλέμβιου κινητήρα είναι απαραίτητη κυρίως κατά την προσέγγιση σε παραλίες ή σε ράμπες καθέλκυσης, καθώς διαφορετικά θα μπορούσε να υποστεί ζημιά η προπέλα. Στα ιστιοφόρα ο κινητήρας ανασηκώνεται αμέσως μετά τη χρήση, ώστε η προπέλα να μη δημιουργεί περιττή αντίσταση στο νερό.

Πώς λειτουργεί ο εξωλέμβιος κινητήρας;

Στον εξωλέμβιο κινητήρα, ο κινητήρας, το σύστημα μετάδοσης και η προπέλα αποτελούν ενιαία μονάδα.
Η εκκίνηση των εξωλέμβιων κινητήρων γίνεται είτε με χειροκίνητη μίζα με σχοινί (στα μικρότερα μεγέθη) είτε με ηλεκτρική μίζα.
Το σύστημα διεύθυνσης στα ταχύπλοα λειτουργεί μέσω της λαγουδέρας του εξωλέμβιου κινητήρα, γι' αυτό και ο κινητήρας πρέπει φυσικά να τοποθετείται έτσι ώστε να στρέφεται πλευρικά, για να μπορεί να περιστρέφεται στη βάση του γύρω από τον κατακόρυφο άξονά του δεξιά και αριστερά. Σε μεγαλύτερους τύπους σκαφών χρησιμοποιούνται υδραυλικά συστήματα ή ντίζες, που με τη σειρά τους χειρίζονται από τιμόνι τοποθετημένο στο κόκπιτ.
Οι ιστιοπλόοι που χρησιμοποιούν εξωλέμβιο κινητήρα τον ακινητοποιούν, τον τοποθετούν σε υδροδυναμικά ευνοϊκή θέση και κατευθύνουν το σκάφος με το πιο αποτελεσματικό πηδάλιο.

Η ηλεκτρική εναλλακτική

Η διεθνής αγορά εξακολουθεί να κυριαρχείται από εξωλέμβιους κινητήρες εσωτερικής καύσης. Ωστόσο, οι ηλεκτροκινητήρες με υψηλή ισχύ και μεγάλη αυτονομία «έρχονται», χάρη στη φιλικότητά τους προς το περιβάλλον. Σε πολλές ευρωπαϊκές λίμνες ισχύει πλέον απαγόρευση των κινητήρων εσωτερικής καύσης, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο την άνοδο των ηλεκτρικών εξωλέμβιων κινητήρων.

Από πότε υπάρχουν οι εξωλέμβιοι κινητήρες;

Οι εξωλέμβιοι κινητήρες χρησιμοποιούνται ήδη από τα τέλη του 19ου αιώνα. Τον πρώτο εξωλέμβιο κινητήρα τον κατασκεύασε ο Γάλλος Gustave Trouvé το 1880. Η μεγάλη επιτυχία ήρθε όμως για τον Αμερικανό Ole Evinrude. Από το 1910 πούλησε – χάρη και στο έξυπνο μάρκετινγκ – χιλιάδες από τους πλέον θρυλικούς κινητήρες του (δες επίσης το πορτρέτο «Αγάπη, παγωτό και ο μύλος του καφέ»).