Ταχύπλοα Riva

Riva

Οι καταιγίδες έπαιξαν πάντα καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της Riva: στις πρώτες παραγγελίες του ιδρυτή του ναυπηγείου, Pietro, και αργότερα στην «έφοδο στα σκάφη Riva» από σταρ, σταρλετίνες και VIP. Οι οποίοι με τη σειρά τους ήταν ενθουσιασμένοι με τη θρυλική ιταλική νωχελικότητα των Runabout της Riva.

Υπάρχουν ταχύπλοα και υπάρχουν σκάφη Riva. Τα θρυλικά και διαχρονικά όμορφα σκάφη πλαναρίσματος από μαόνι του ιταλικού ναυπηγείου στη λίμνη Ίζεο θεωρούνται μέχρι σήμερα ό,τι ομορφότερο έχει να προσφέρει ο καθόλου μικρός κόσμος των ανοιχτών αθλητικών σκαφών, δηλαδή των runabout.

Για την προέλευση του ναυπηγείου Riva υπάρχουν διάφοροι θρύλοι. Όλοι τους όμως έχουν έναν κοινό παρονομαστή: πάντα «παίζουν» καταιγίδες. Κάποιοι είναι βέβαιοι ότι ο ιδρυτής του ναυπηγείου, ο Pietro, το 1842, μετά από μια καταιγίδα στη λίμνη Ίζεο, επισκεύασε το μεγαλύτερο μέρος των σοβαρά κατεστραμμένων αλιευτικών σκαφών με τόση αφοσίωση και τεχνική δεξιοτεχνία, ώστε στη συνέχεια δύσκολα προλάβαινε να ανταποκριθεί στις παραγγελίες. Άλλοι ορκίζονται ότι ο Pietro, μετά την εν λόγω καταιγίδα, κλήθηκε από τα νερά της πατρίδας του, τη λίμνη Κόμο, στη λίμνη Ίζεο, για να επαναφέρει με τρόπο που άγγιζε το θαύμα ολόκληρο τον αλιευτικό στόλο σε άριστη κατάσταση μέσα σε ελάχιστο χρόνο, σώζοντας έτσι το επάγγελμα του ψαρά των εσωτερικών υδάτων στην Ιταλία από την καταστροφή.

Στην αρχή ήταν η καταιγίδα …

Όπως και να έχει – χωρίς να το υποψιάζεται ούτε στο ελάχιστο, ο Pietro Riva ίδρυσε ένα ναυπηγείο, του οποίου οι επιτυχίες γίνονταν από γενιά σε γενιά των Riva όλο και πιο σημαντικές και που τελικά επρόκειτο να επηρεάσει τον κόσμο των ταχύπλοων όσο λίγα άλλα ναυπηγεία.

Και οι γιοι του Pietro, ο Ernesto και ο Serafino, δούλεψαν στην οικογενειακή επιχείρηση. Προικισμένοι με άφθονο ταλέντο και μεγάλη χειρωνακτική δεξιοτεχνία, έφεραν επανάσταση κυρίως στις τεχνικές κάμψης του ξύλου για την επένδυση της γάστρας. Μετά τον θάνατο του πατέρα και του αδελφού του, ο Serafino ανέλαβε τις τύχες του ναυπηγείου και γύρισε την πλάτη στην ως τότε βασική δραστηριότητα, τη ναυπήγηση σκαφών μεταφοράς και αλιευτικών σκαφών. Με αλάνθαστο «ένστικτο» για τις νέες τάσεις στην τότε αγορά σκαφών, ο Serafino επικεντρώθηκε αποκλειστικά στην κατασκευή σκαφών αναψυχής. Αυτά, στις αρχές του 20ού αιώνα, έγιναν σημαντικά ταχύτερα χάρη στη διαρκώς βελτιούμενη τεχνολογία των κινητήρων και από μεμονωμένους αγώνες σκαφών δημιουργήθηκε σε Ευρώπη και ΗΠΑ μια πραγματική μανία.
Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο τοποθετήθηκαν επιπλέον κινητήρες αεροσκαφών στα αγωνιστικά σκάφη – όσο περισσότερη ισχύ είχαν κάτω από το καπό, τόσο πιο περιζήτητα ήταν τα αθλητικά και αγωνιστικά σκάφη. Για αυτά τα πρώιμα powerboats ο Serafino ανέπτυξε σχέδια γάστρας που έκαναν τα σκάφη Riva σαφώς πιο σταθερά ακόμη και στις μέγιστες ταχύτητες σε σύγκριση με αντίστοιχα αγωνιστικά σκάφη. Επιπλέον, ο ίδιος ο Serafino λάτρευε τους αγώνες, συγκέντρωνε τρόπαια νίκης όπως άλλοι γραμματόσημα και έκανε τη μάρκα γνωστή όχι μόνο στον χώρο των αγώνων. Οι πιο επιτυχημένες εποχές του ναυπηγείου όμως επρόκειτο να έρθουν αργότερα.

… και μετά ήρθε η μεγάλη ζήτηση για τα σκάφη Riva

Μετά από 42 πολύ επιτυχημένα χρόνια, ο Serafino παρέδωσε το ναυπηγείο στον γιο του, τον Carlo. Εκείνος με τη σειρά του έθεσε πολύ υψηλές απαιτήσεις στον σχεδιασμό των σκαφών Riva. Όταν ο ιδιοφυής Ιταλός ναυπηγός ανέλαβε τις τύχες του ναυπηγείου τη δεκαετία του '50, ερωτεύτηκε κυριολεκτικά τις φόρμες του αμερικανικού σχεδιασμού Runabout. Τα δικά του, σχεδιαστικά ακόμη πιο εξελιγμένα Riva Runabout καθιερώθηκαν γρήγορα ως η επιτομή του κοσμικού, ανέμελου και κομψού συμβόλου κύρους στο νερό.
Τα σκάφη Riva σε στιλ Runabout αποκαλούνται ακόμη και σήμερα συχνά «η Sophia Loren» ανάμεσα στα ταχύπλοα – αν και, εκτός από τη «βασίλισσα» της τότε haute volée, πολλοί άλλοι σταρ όπως η Brigitte Bardot, ο Alain Delon, ο Peter Sellers, ο Jean-Paul Belmondo και ο Sean Connery διασκέδαζαν με και πάνω σε ένα Riva Runabout.

Περισσότερα από 4.000 Riva Runabout

Οι συνεχώς αυξανόμενες παραγγελίες οδήγησαν τελικά τον επικεφαλής του ναυπηγείου, Carlo Riva, να περάσει από τη μεμονωμένη κατασκευή σε μια σειριακή παραγωγή semi-custom. Από κατασκευαστική άποψη, η σημαντικότερη καινοτομία στην παραγωγική διαδικασία ήταν ότι το μάλλον χρονοβόρο μεμονωμένο πέτσωμα της γάστρας έπρεπε να δώσει τη θέση του στο πέτσωμα με μηχανικά προκατασκευασμένα μισά γάστρας.
Τα συναρπαστικά και τελικά διαχρονικά σχέδια του Carlo Riva ενθουσίασαν όλο τον κόσμο. Τις δεκαετίες του '60 και του '70 έφευγαν από το ναυπηγείο έως και 18 σκάφη – την ημέρα!

Συντηρητικές εκτιμήσεις αναφέρουν ότι συνολικά κατασκευάστηκαν περισσότερα από 4.000 ξύλινα σκάφη Riva, από τα οποία περίπου τα μισά εξακολουθούν μέχρι σήμερα να επιπλέουν και να ταξιδεύουν.

Από την αλλαγή της χιλιετίας η Riva ανήκει στον όμιλο ναυπηγείων Ferretti. Τα θρυλικά Runabout από ξύλο δεν κατασκευάζονται πια εδώ και καιρό. Όμως το όνομα Riva εξακολουθεί να σημαίνει κορυφαία ποιότητα ναυπήγησης, πολυτέλεια και σχεδιαστική ασφάλεια, που σπάνια πια συναντά κανείς.