Ταχύπλοα Colombo

Colombo

Τη Riva τη γνωρίζουν όλοι. Όμως το στιλ των ταχύπλοων των λιμνών της βόρειας Ιταλίας ανέδειξε και άλλα ονόματα, που τουλάχιστον στη νότια Ευρώπη δεν είναι λιγότερο ξακουστά. Ένα από αυτά είναι η Colombo: από το 1956 γεννιούνται στη λίμνη Κόμο κομψά runabout και daycruiser, στα οποία το μαόνι, ο πολυεστέρας και το ιταλικό design έχουν συνάψει μια αξιοσημείωτα διαρκή σχέση.

Η λίμνη Κόμο ανέδειξε εκπληκτικά πολλούς κατασκευαστές ταχύπλοων. Cranchi, Abbate, Molinari – και φυσικά η Colombo. Ίσως να οφειλόταν στους εύπορους ιδιοκτήτες των βιλών, ίσως στις μικρές αποστάσεις ανάμεσα στα ναυπηγεία. Σε κάθε περίπτωση, γύρω από το Λάριο αναπτύχθηκε μια ιδιαίτερη κουλτούρα γρήγορων, κομψών ταχύπλοων. Η Colombo ανήκει σε αυτήν από τη δεκαετία του 1950 και έχει βρει ένα στιλ που δεν είναι ούτε ιστορικό αντίγραφο της Riva ούτε σύγχρονο πλαστικό daycruiser.
Το όνομα Colombo μπορεί εξάλλου να προκαλέσει σύγχυση στη λίμνη Κόμο: αρκετά ανεξάρτητα μεταξύ τους ναυπηγεία και ναυπηγοί το φέρουν ή το έφεραν. Εδώ πρόκειται για το Cantiere Colombo, που ιδρύθηκε το 1956 από τον Giacomo Colombo και έγινε με τα runabout και τα daycruiser του η διεθνώς πιο γνωστή μάρκα ταχύπλοων με αυτό το όνομα. Δεν πρέπει να συγχέεται, για παράδειγμα, με το ναυπηγείο Colombo Leopoldo, που ιδρύθηκε ήδη το 1943 και ασχολείται μέχρι σήμερα κυρίως με την κατασκευή και την αποκατάσταση κλασικών ξύλινων σκαφών.

Από μαθητευόμενος στο δικό του ναυπηγείο

Ο Giacomo Colombo ήρθε νωρίς σε επαφή με τη ναυπηγική. Ως παιδί έμαθε τη δουλειά με το ξύλο, αργότερα εργάστηκε αρχικά στη Cranchi και στη συνέχεια στον Guido Abbate. Το 1956 ο Giacomo Colombo κατασκεύασε μαζί με φίλους ένα ταχύπλοο για τη δημόσια μεταφορά επιβατών. Σύντομα ακολούθησαν οι πρώτες παραγγελίες από παραθεριστές στη λίμνη Κόμο. Ο Colombo γράφτηκε στο Εμπορικό Επιμελητήριο του Κόμο και ίδρυσε το δικό του ναυπηγείο. Αρχικά κατασκευάζονταν ταχύπλοα και κωπηλατικές βάρκες από ξύλο. Το 1962 ο Colombo ξεκίνησε επιπλέον συνεργασία με τη Riva· το 1968 άνοιξε στο Menaggio ένα κέντρο σέρβις Riva, από το οποίο εξελίχθηκε περαιτέρω το Cantiere Colombo.

Όταν το πλαστικό έγινε ξαφνικά μόδα

Γύρω στο 1970 η Colombo άρχισε να επεξεργάζεται πολυεστέρα. Το ναυπηγείο δεν αποχαιρέτησε ωστόσο εντελώς το ξύλο. Ακριβώς ο συνδυασμός των δύο υλικών έγινε αργότερα σήμα κατατεθέν. Αυτό έχει και ένα πρακτικό παράπλευρο όφελος: τα δομικά πλεονεκτήματα και η μικρότερη ανάγκη συντήρησης του πολυεστέρα μπορούσαν να συνδυαστούν με εκείνη την κλασική εμφάνιση που ταιριάζει απλώς εξαιρετικά στη λίμνη Κόμο. Έτσι δημιουργήθηκε με τα χρόνια ένα ιδιαίτερο στιλ Colombo: κλασικά δάνεια από τα runabout, αλλά χωρίς την υποχρέωση κάθε λεπτομέρεια να μοιάζει σαν να είναι του 1960.

Super Indios: ένα όνομα που μένει

Ιδιαίτερα μακρόβια είναι η οικογένεια Super Indios. Τα παλαιότερα Super Indios ανήκουν σήμερα στα χαρακτηριστικά μεταχειρισμένα σκάφη της μάρκας· ταυτόχρονα, η Colombo διατηρεί το όνομα στο τρέχον πρόγραμμά της. Το σημερινό 25 Super Indios συνεχίζει την κλασική γραμμή, ενώ υπάρχει ακόμη και ένα ηλεκτρικό 25 Super Indios E. Με το 32 Super Indios η ιδέα μεγαλώνει στα περίπου δέκα μέτρα και προσφέρεται, μεταξύ άλλων, ως tender καθώς και σε διάφορες κλασικές εκδόσεις.

Bellagio: η λίμνη βρίσκεται ήδη στο όνομα

Πιο μοντέρνα εμφανίζεται η σειρά Bellagio. Ήδη το όνομα παραπέμπει στην πόλη στη λίμνη Κόμο, όπου ξεκίνησε η ιστορία της μάρκας. Το τρέχον πρόγραμμα εκτείνεται από το 26 Bellagio και το 30 μέχρι το 40 Bellagio. Για το 26 Bellagio η Colombo συνεργάστηκε με το ιταλικό σχεδιαστικό studio Nuvolari Lenard. Το αποτέλεσμα συνδυάζει κλασικές λεπτομέρειες – όπως το μαόνι στη θέση διακυβέρνησης – με μια σαφώς πιο μοντέρνα σχεδιαστική γλώσσα και σπορ επιδόσεις. Τα μοντέλα Bellagio δείχνουν έτσι την άλλη πλευρά της μάρκας: λιγότερο νοσταλγικό Runabout, περισσότερο μοντέρνο daycruiser, χωρίς να πετάει εντελώς στη θάλασσα την καταγωγή της.

2007: η Colombo γίνεται μέρος του ομίλου Sarnico Group

Η οικονομική ανεξαρτησία του ναυπηγείου έληξε το 2007, όταν η Cantieri di Sarnico εξαγόρασε το ναυπηγείο Colombo. Ο Giacomo Colombo παρέμεινε αρχικά στην εταιρεία, ώστε να διασφαλιστεί η συνέχεια στο στυλ και στην ποιότητα κατασκευής. Στη συνέχεια η Colombo εντάχθηκε μαζί με την Cantieri di Sarnico και άλλες εταιρείες στον όμιλο Sarnico Group. Οι μάρκες τοποθετήθηκαν διαφορετικά: η Sarnico επικεντρώθηκε περισσότερο σε μεγαλύτερα σπορ γιοτ, η Colombo σε αποκλειστικά runabouts και daycruisers.

Όχι πάντα μεγαλύτερα

Ενδιαφέρον έχει αυτό που η Colombo ΔΕΝ έκανε. Ενώ πολλά ναυπηγεία ταχύπλοων σκαφών ανέβαζαν συνεχώς τη γκάμα τους προς τα πάνω, η Colombo έμεινε ως επί το πλείστον σε συγκριτικά συμπαγή σκάφη. Το τρέχον πρόγραμμα κινείται από περίπου 25 έως 40 πόδια και περιλαμβάνει, εκτός από τα Super Indios και Bellagio, μοντέλα όπως το 33 Sogno. Η Colombo δεν πουλά δηλαδή όσο το δυνατόν περισσότερα κυβικά μέτρα χώρου διαβίωσης, αλλά έναν χαρακτηριστικό τύπο σκάφους: γρήγορο, ανοιχτό, κομψό και φτιαγμένο για ημερήσιες εξορμήσεις ή σύντομες διαμονές.

Αγορά μεταχειρισμένου Colombo

Στην αγορά μεταχειρισμένων η επιλογή εκτείνεται από παλαιότερα κλασικά μοντέλα μέχρι μοντέρνα Bellagio. Ειδικά στα Super Indios, Romance και άλλα παλαιότερα Colombo αξίζει μια προσεκτική ματιά στα ξύλινα στοιχεία. Το περιποιημένο μαόνι μπορεί να αποτελεί σημαντικό μέρος της γοητείας – το παραμελημένο, αντίστοιχα, πολλή δουλειά.