Amel Yachts

Amel

Werfoprichter Henri Amel (geb. 1913, gest. 2005) was een pionier op het gebied van "botenbouw met composietmaterialen". Zijn schat aan ervaring en zijn innovatiedrang bepalen tot op de dag van vandaag het karakter van de Amel-jachten.

Wie tegenwoordig op 50- en 60-voets jachten van het huis Amel zeilt, kan nauwelijks geloven dat ook deze werf in de ware zin van het woord “klein” is begonnen: met kleine aantallen, met kleine budgetten, met kleine boten.
Wie de huidige Amel jachten echter wat nauwkeuriger bekijkt, merkt al snel dat de botenbouwers en constructeurs bij deze typisch Franse werf trouw zijn gebleven aan oude principes: robuuste, duurzame boten bouwen, die technisch helemaal bij de tijd zijn, het zonder “toeters en bellen” stellen en toch “luxejachten” genoemd mogen worden.

Streven naar voortdurende vernieuwing

Dit pad volgt het werfteam van Amel Yachts al sinds 1962. Waarmee in elk afzonderlijk jacht ruim een halve eeuw ambachtelijk vakmanschap en een navenant immense schat aan ervaring schuilgaat. Wat letterlijk te nemen is, want Amel-jachten zijn vrijwel altijd individueel gebouwde exemplaren.
Tot enkele jaren geleden werd er in de werfhallen van Amel in La Rochelle in principe “slechts” aan één jacht tegelijk gewerkt; inmiddels worden twee tot drie jachten tegelijkertijd op kiel gelegd en gebouwd.
Net als bij andere Franse traditiewerven is men ook bij Amel Yachts trouw gebleven aan de oorspronkelijke bedrijfsgeest, geïnspireerd door werfoprichter Henri Amel (die eigenlijk Henri Tonet heette). Wat in de context van het begrip “traditie” wat paradoxaal mag klinken, is bij Amel vaste koers: “Amel of het streven naar voortdurende vernieuwing” is al decennialang het motto van de werf.

Pionier op het gebied van composieten

Henri Amel (geb. 1913) richtte de werf in 1965 op, maar was al in zijn jeugdjaren een fanatieke zeiler en watersporter. Tijdens de Tweede Wereldoorlog merkte hij als soldaat op dat de landingsboten waarmee de geallieerde strijdkrachten in Frankrijk aan land gingen, vaak van een polyestercomposiet waren gemaakt. Omdat de Amerikanen hun „geheim" over de samenstelling van het composiet niet wilden prijsgeven, ontwikkelde Henri Amel zijn eigen glasvezelweefsel, waarmee hij binnenwanden, romp en dek inlamineerde en tot één geheel samenvoegde. Het resultaat was een robuuste en volledig waterdichte structuur.

Met de kleine kajuitzeiler „Copain" (maatje) had Amel meteen aan het begin van de serieproductie een publiekslieveling te pakken. De slechts 5,25 m lange boot werd ruim zes jaar lang, tot 1968, gebouwd. In 1966 bracht Amel al zijn eerste 11-meter-serieketch op de markt; twintig jaar en vijf modelreeksen in verschillende maten later werd de legendarische Super Maramu ontwikkeld. De 16-meter-ketch is tot op de dag van vandaag in botenbouwerskringen zoiets als een legende.

Gedurende een periode van tien jaar werd de Super Maramu bij Amel zonder ingrijpende wijzigingen gebouwd. In 1997 ontstond een nieuw ontwerp voor de 16-meter-ketch, dat vervolgens tot 2006 succesvol werd uitgevoerd. In 2000 werd de Super Maramu door het Amerikaanse tijdschrift „Cruising World" uitgeroepen tot beste boot van het jaar.

Europa's jacht van het jaar, categorie „Luxe"

In 2016 werden de Amel 64 en in 2017 de Amel 50 gepresenteerd, die het jaar daarop meteen werd gekozen tot „beste Europese jacht in de categorie „Luxe". In 2019 verving de herziene versie van de Amel 60 het voorgaande model.

Werfoprichter en „motor" Henri Amel overleed in 2005, maar had „het veld goed bereid" en liet een goed functionerende en in alle opzichten innovatieve werf na. Tot het laatst had Henri Amel invloed op het design en de uitrusting van de Amel-jachten. En dat terwijl de gepassioneerde zeiler gedurende lange periodes volledig blind was als gevolg van een oorlogsverwonding.